önemli değil

I.

Hayatı tanımlayan sihirli cümlelerim yok.

“Ve hiç olmamalı” diyorum sonra..

Ne istediğimi bilmiyorum ama istemediklerim ortada. Yinede bunlar için de çok uzun cümleler kuramıyorum.

“Ve zaten susmalısın” diyorum…

Ve ben herhangi birisiyim; kendimi okşayıp kabartmama gerek yok. Asla, daha önemli, daha güçlü, daha farklı (…) olmayacağım.

Öğrendiklerimi tabii ki hatırlıyorum –bunların travmalarından belki de ölene değin kurtulamayacağım-, yine de fark ettim; hiçbir zaman bir kurtarıcı olmayacağım ve hiçbir zaman bir kurtarıcım olmayacak.

Ben, bu kadarım ve ama bir hayatı yaşıyorum.

Bu, değerli olmalı.

II.

Her şey aslının çok kötü bir kopyası.

Bana ilerlemeden bahsetmeyin; bu ancak bir karanlık çağ. Bu, yer kürenin en uzun düşüşü olmalı. Çünkü; Her şey aslının çok kötü bir kopyası.

Eski adamın, avlanmaya, dişine göre bir ava, av gereçlerine ihtiyacı vardı; doyması, barınması, korunması –bazen de- örtünmesi için.

Tüketmeye, parama göre tüketmeye ve tüketmek için paraya ihtiyacım var; doymam, barınmam, korunmam ve örtünmem için.

Yine de onurlu bir avcı olamadım. O, türüm için bir zamanlardı. Şimdi ise, devasa hayvanat bahçelerindeki tutsaklardan biriyim. Kafese atılanı daha önce “avlarsam” bi’şeyler olacak, daha iyi olacak!

Ben kendimin silik bir gölgesiyim, burada böyle doğdum, başka bir şey görmedim ve öğrenmedim, başka bir şey hakkında hiçbir fikrim yok; aklıma dahi gelemez! Bazı bazı, içimden, içime işlemiş bir şeylerden bir ilham gelebilir ama “avlanırsam” geçer. Tatmin olur o şey –söner-! Hep bi’şeyler olacak ve daha iyi olacak; bu böyledir, bir sorun var gibi gelse de… Ta ki bir gün tamamen unutana değin; tamamen hurdaya çıkıncaya değin… O günü görmek isterdim, muasır medeniyetin gölgesi tüm bu gölgeleri de örtüp tek bir silikliğe dönüştüğümüz günü; tamamen uygar bir yığın. Nihayetinde artık o gün tek bir his bile yok. Ama hayır bir de bize sor; Var!

Sonra diyorum ki; “Öyleyse düzelteyim; Artık ettiğimiz tek kelimenin bile önemi yok”…

01-07-2006